[Afbeelding: Vandaag begint het echt!]Vorige week begon de competitie voor onze seniorenteams en vandaag zijn ook onze jeugdteams aan de beurt. De voorbereiding zit erop, de punten gaan weer tellen en vanaf nu gaat de hele vereniging weer volop draaien.
Lange zaterdagen op Houtrust. De eerste wedstrijden vroeg in de ochtend, de laatste pas laat op de middag. Een kantine die de hele dag leeft, ouders langs de lijn, kinderen die van het ene naar het andere veld rennen en spelers die na hun eigen wedstrijd nog blijven hangen om naar een ander team te kijken.
[Afbeelding: Duindorp-SV-Onze-Trots-LED-16x9-variant-3-premium.png]
Precies zoals een voetbalclub hoort te zijn.
En eerlijk is eerlijk: de aanloop naar dit seizoen verliep niet overal vlekkeloos. Ons gloednieuwe kunstgrasveld liet ons bijvoorbeeld meteen even zien dat dat oude grasveld misschien toch zo slecht nog niet was. 😉 Er is hard gewerkt om de laatste problemen op te lossen, maar ondertussen gaat het voetbal gewoon door.
Want vandaag begint het echt.
Allemaal weer in onze mooie clubkleuren. Shirt aan. Hoofd omhoog. Borst vooruit.
Klaar om te strijden voor je team en voor de club. Maar vooral: klaar om samen weer heel veel plezier te maken.
ONZE TROTS
We gebruiken zo aan het begin van dit seizoen veel de woorden Onze Trots.
Voor mij zijn dat niet zomaar twee woorden voor op een poster, een shirt of een social media bericht.
Trots zit niet alleen in het blauw-wit dat je aantrekt.
Trots zit vooral in wat je doet wanneer je dat shirt draagt. Hoe je met je medespelers omgaat. Hoe je reageert wanneer iets tegenzit. Hoe je een tegenstander behandelt. Hoe je je gedraagt tegenover een scheidsrechter.
En eigenlijk geldt dat net zo goed voor iedereen die naast het veld staat.
Op het veld betekent trots: strijd leveren. Niet opgeven. Elkaar helpen. Elkaar scherp houden. Samen winnen en samen verliezen.
Dat geldt voor onze selectie, voor onze andere seniorenteams, onze meiden, onze jeugd en onze allerkleinsten.
Maar onze trots staat net zo goed langs de lijn.
Daarom past de Haagse Norm goed bij de richting die we als vereniging op willen.
Fanatiek zijn mag.
Sterker nog: graag zelfs.
Voetbal zonder emotie wordt ook maar een saaie bedoeling.
Maar fanatiek zijn is iets anders dan negatief zijn.
Dat geldt voor spelers, trainers en leiders, maar óók voor die fanatieke vader, moeder, opa of oma langs de lijn. Moedig onze spelers aan. Help ze wanneer iets niet lukt. Laat de trainer zijn keuzes maken en laat de scheidsrechter zijn wedstrijd fluiten.
En als je het niet eens bent met die scheidsrechter? Bedenk dan ook eens dat die persoon daar voor jou staat.
Zodat jij of jouw kind een wedstrijd kan voetballen.
Een scheidsrechter maakt fouten. Een speler maakt fouten. Een trainer maakt fouten. Ik maak fouten.
Dat is menselijk.
Maar beslissingen en fouten kunnen respecteren, is misschien nog wel menselijker.
Onze fanatieke kant hoeven we echt niet kwijt te raken. Dat rauwe randje hoort ergens ook bij Duindorp. We hoeven ons niet zomaar te laten kennen en ik wil juist dat onze teams strijdbaar het veld op gaan.
Maar blijf op dat randje.
Denk soms drie keer na.
Keer desnoods even om.
En respecteer.
Dan kun jij trots zijn.
Dan kunnen de mensen langs de lijn trots zijn.
En dan kunnen we straks met elkaar de mooie successen vieren die dit seizoen ongetwijfeld gaat brengen.
En geloof me: als die successen komen, zal ik er graag bij zijn.
Een kleine club waar je elkaar morgen weer tegenkomt
Want misschien is dat wel één van de mooiste dingen van Duindorp SV.
We groeien, er lopen ontzettend veel mensen rond en het wordt steeds drukker op Houtrust. Maar tegelijkertijd zijn we nog steeds die kleine, hechte en authentieke vereniging.
Een groot deel van onze leden komt uit dezelfde wijk of uit de directe omgeving. Kinderen zitten bij elkaar op school. Ouders komen elkaar dagelijks tegen. Spelers kennen elkaar soms al vanaf het pleintje. Hele families lopen hier al generaties rond.
En juist daarom is het belangrijk hoe we met elkaar omgaan.
Niet iedereen zal het voortdurend met elkaar eens zijn. Dat hoeft ook helemaal niet.
Sterker nog: als binnen een vereniging iedereen altijd precies hetzelfde denkt, dan gaat er volgens mij ook iets mis.
Een trainer maakt soms een keuze die jij anders zou maken. Een commissie neemt een beslissing waar jij vragen over hebt. Het bestuur kiest soms voor een richting die niet jouw eerste voorkeur zou zijn.
Prima.
Praat erover. Stel vragen. Houd elkaar scherp.
Maar ga elkaar niet afvallen.
Er zit een wereld van verschil tussen ergens anders over denken en tegenover elkaar komen te staan.
Voetbal en verenigen moeten uiteindelijk draaien om plezier, vriendschap en saamhorigheid.
Niet om vijandigheid.
Vergeet vooral niet dat we elkaar morgen gewoon weer tegenkomen.
Op Houtrust. In de wijk. Op school. In de supermarkt. Aan de bar.
En waarschijnlijk moeten we volgende week gewoon weer met elkaar door dezelfde deur.
Laten we daarom vooral die mooie, hechte, eigenwijze en authentieke vereniging blijven die we waren en die we zijn.
Mooie wedstrijden voor de boeg
En ondertussen mogen we natuurlijk ook gewoon enorm uitkijken naar het voetbal zelf.
Vanmiddag staat de eerste thuiswedstrijd van het seizoen van ons eerste elftal op het programma.
De uitslag van vorige week was misschien wat geflatteerd, maar mijn vertrouwen in onze selectieteams is daar absoluut niet minder van geworden.
Integendeel.
Ik zie een energieke en gedreven staf. Ik zie een spelersgroep waar een goede energie in zit. Een groep die hongerig en gemotiveerd oogt en waarvan ik het gevoel heb dat die, als alles op zijn plek valt, misschien best eens hoge ogen kan gaan gooien.
Maar dat geldt uiteindelijk voor al onze teams.
Ik ga hier begin september echt niet voorspellen wie er allemaal kampioen gaat worden, dat lijkt me een gevaarlijke hobby, maar er liggen ontzettend veel mooie wedstrijden voor ons.
Voor onze selectie. Voor onze senioren. Voor onze meiden. Voor de dames in de zaal. Voor onze jeugd.
Voor iedereen.
Een nieuw seizoen gaat ook uitdagende momenten brengen.
Wedstrijden die je onterecht verliest. Blessures. Irritaties. Teleurstellingen. Een beslissing die verkeerd valt. Misschien een wedstrijd waarin werkelijk niets lukt.
Maar er gaan vooral ontzettend veel mooie momenten komen.
Vier die mooie momenten samen.
Deel de mindere momenten samen.
Maar blijf een team.
Blijf een vereniging.
Blijf een club.
En ook buiten die negentig minuten gaat het weer leven.
We krijgen lange zaterdagen met veel wedstrijden en steeds vaker ook wedstrijden later op de middag.
Volgende week trapt Wesley de Bruin na de wedstrijd van het eerste meteen het seizoen van de derde helft af.
En ook de eerste SuperSaturday van het nieuwe seizoen staat alweer in de planning.
Dat zijn de dagen waarop voetbal en verenigen perfect samenkomen.
Overdag strijd op het veld. Daarna samen de kantine in.
Wedstrijden nabespreken, lachen, muziek aan en met elkaar een mooie dag afsluiten.
Duidelijke lijnen, maar vooral samen
Ondertussen wordt er binnen Duindorp SV hard gewerkt aan duidelijke lijnen.
Wie is waarvoor verantwoordelijk? Waar kan een trainer terecht? Wat hoort bij een commissie? Wanneer komt iets bij het bestuur? Wie neemt uiteindelijk een beslissing?
Dat klinkt misschien wat formeel voor een voetbalvereniging, maar juist die duidelijkheid helpt om misverstanden en frustraties te voorkomen.
Onze trainers, commissieleden, bestuursleden, coördinatoren, leiders en alle andere kader vrijwilligers steken ontzettend veel vrije tijd in deze club.
Vaak veel meer dan mensen zien.
Een trainer staat niet alleen twee avonden anderhalf uur op het veld. Er wordt voorbereid. Gebeld. Geappt. Geregeld. Geschoven. Overlegd.
Hetzelfde geldt voor alle mensen die achter de schermen dingen draaiende houden.
Daar mogen we best wat vaker bij stilstaan. En soms ook gewoon eens dankjewel tegen zeggen.
Want Duindorp SV is geen bedrijf.
Je betaalt contributie en daarmee koop je niet simpelweg een paar trainingen en een wedstrijd op zaterdag.
Deze week zijn de contributie facturen voor het nieuwe seizoen verstuurd en natuurlijk zijn die inkomsten ontzettend belangrijk voor onze vereniging.
Daar betalen we met elkaar een groot deel van de kosten van de club van. Maar contributie betekent ook iets anders.
Je betaalt mee omdat het jouw club is. Jouw vereniging.
Een plek waar jij of jouw kinderen iedere week gebruik van maken. Waar mensen vrijwillig uren insteken om ervoor te zorgen dat er gevoetbald kan worden.
Iets waar je trots op mag zijn. Iets wat je koestert. En dus ook iets waar je zuinig op bent.
Niet iets wat je sloopt. Letterlijk of figuurlijk.
Een vereniging betekent ook dat je er niet alleen bij hoort wanneer alles goed gaat.
Juist wanneer iets even niet lukt. Wanneer het thuis, op school, op het werk of binnen een team even tegenzit, moet een club ook een plek kunnen zijn waar mensen naar elkaar omkijken.
Daarom ben ik ook blij dat we binnen Duindorp SV met Monique Taal als vertrouwenscontactpersoon iemand hebben bij wie je terecht kunt als je even niet weet welke weg je moet bewandelen, ergens mee zit of gewoon je verhaal kwijt wilt.
Je hoeft niet alles alleen op te lossen. Ook dat hoort bij een vereniging.
Vrijwilligers: niet alleen iets doen vóór de club
En daar komen onze vrijwilligers om de hoek kijken.
Onze vrijwilligerscommissie bestaat uit Mirjam, Andrea, Debby en Priscilla en zij gaan de komende periode druk aan de slag.
Niet met een lijstje waarop alleen maar staat wie er nog ergens een bardienst moet draaien.
We willen juist veel beter kijken naar wat er binnen de vereniging nodig is, waar mensen plezier uit halen en hoe we meer mensen op een leuke manier aan de club kunnen verbinden.
Zo gaan zij bijvoorbeeld onze activiteitencommissies opnieuw inventariseren en activeren.
Wie zitten daar nog in? Wie vindt het nog steeds leuk? Wie wil misschien na jaren het stokje overdragen?
En misschien nog belangrijker: welke nieuwe ideeën en welk vers bloed loopt er ondertussen binnen onze club rond?
Halloween komt eraan. Daarna Sinterklaas. En daarna volgen er vanzelf weer genoeg andere momenten waarop we iets voor onze jeugd of de hele vereniging kunnen organiseren.
Lijkt het je leuk om daarbij te helpen? Laat het vooral weten. En nee: dat betekent echt niet dat je vanaf dat moment op Houtrust woont.
Je kunt ook drie of vier keer per jaar ergens bij helpen.
Een spelletje klaarzetten. Versieren. Een paar uurtjes ondersteunen. Kinderen een fantastische middag bezorgen.
Vrijwilligerswerk doe je natuurlijk omdat de club hulp nodig heeft. Maar onderschat vooral niet wat het jou zelf kan opleveren.
Je leert mensen kennen.
Je maakt een praatje met iemand die je daarvoor alleen van gezicht kende.
Je raakt meer betrokken bij je team en de vereniging.
Je helpt onze jeugd een mooie dag te bezorgen.
Je ontvangt bezoekers.
Je laat zelfs onze buren zien hoe gastvrij Duindorp SV kan zijn.
Dat is binding. En dat is precies waar verenigen over gaat.
Niet iedereen hoeft alles te doen.
Maar als iedereen iets doet, kunnen we met elkaar ontzettend veel.
Waardering en lief & leed
En vrijwilligerswerk mag nooit iets worden wat we vanzelfsprekend vinden.
Sommige mensen stoppen week na week ongelooflijk veel uren in Duindorp SV.
Daarom gaat de vrijwilligerscommissie niet alleen bezighouden met het vinden en organiseren van vrijwilligers, maar juist ook met de waardering ervan.
De mensen die altijd klaarstaan mogen best vaker merken dat we zien wat ze doen. Maar ook lief & leed binnen de vereniging verder vormgeven.
Een kaartje wanneer iemand langdurig ziek is. Aandacht wanneer iemand iets ingrijpends meemaakt.Maar natuurlijk ook samen stilstaan bij mooie gebeurtenissen.
Want een vereniging hoort niet alleen naast je te staan wanneer er een bal rolt.
Een teamouder in ieder team
Een ander onderdeel waar we mee aan de slag gaan, is de teamouder.
Wij vinden het als vereniging belangrijk dat ieder team uiteindelijk iemand heeft die de trainer of leider helpt met alle praktische dingen waar tijdens het voetbal simpelweg niet altijd tijd voor is.
Vervoer regelen. Een teamuitje organiseren.Vrijwilligers- of teamtaken coördineren. Informatie delen. Ouders verbinden.
Maar minstens zo belangrijk: gewoon een sociaal aanspreekpunt binnen het team zijn.
De vrijwilligerscommissie gaat hier verder mee aan de slag, maar kijk vooral binnen je eigen team alvast eens rond.
Misschien zit daar wel iemand die denkt: eigenlijk zou ik dat best leuk vinden.
Er zijn binnen een voetbalvereniging ontzettend veel manieren waarop je iets kunt betekenen. Neem bijvoorbeeld de opleiding tot scheidsrechter die we vanuit de Haagse Norm en WSDH mogen aanbieden.
Hoe mooi vond ik het om te zien dat Levi, Bentley en Gio als eersten hun hand opstaken. Alle drie vanuit onze eigen jeugd.
Jongens die niet alleen zelf willen voetballen, maar ook bereid zijn iets anders binnen hun vereniging te leren en te betekenen.
Dat vind ik gaaf om te zien. Want ook scheidsrechters hebben we hard nodig.
En wie weet staan zij straks wedstrijden te fluiten van kinderen die jaren jonger zijn dan zijzelf.
Dat is precies de verbinding die ik graag binnen de club zie.
En dat verhaal stopt natuurlijk niet wanneer je achttien wordt.
Ook onze senioren en selectie spelers kunnen ontzettend veel betekenen voor de rest van de vereniging.
Het fluiten van een jeugdwedstrijd. Helpen tijdens een activiteit. Loop eens langs een jeugdtraining. Ga eens kijken bij een team.
Want onze jongste spelers kijken naar jullie.
Voor een klein ventje of meisje dat op zaterdag in het blauw-wit rondloopt, zijn spelers van onze selectie niet zomaar gasten die toevallig later die middag op hetzelfde veld spelen.
Dat zijn de jongens waar ze tegenop kijken.
En dan.. als je een keer hun wedstrijd hebt gefloten, ze hebt geholpen tijdens een activiteit of gewoon even een praatje met ze hebt gemaakt, dan word je niet alleen herkend.
Dan wordt je naam ook niet snel meer vergeten.
Dat is binding tussen jeugd en senioren. Dat is binding met je vereniging.
En nu de vereniging weer volledig draait, geldt dat natuurlijk ook voor onze kantine.
Ons kantinebeheer wordt gedragen door Ricardo Dekker, Kees Eenhoorn en Ferry Keus, samen met een enthousiast team van barcaptains.
Maar zeker nu we weer lange zaterdagen en drukke trainingsavonden tegemoet gaan, kunnen zij extra handen heel goed gebruiken.
Ook doordeweeks.
Misschien denk je:
Ik heb nog nooit achter een bar gestaan, dus dat is niks voor mij.
Geen enkel probleem. Juist daarvoor zijn onze barcaptains er.
Nieuwe vrijwilligers worden rustig wegwijs gemaakt. Niemand wordt op zijn eerste avond achter de bar gegooid met de mededeling: succes ermee. 😉
De stap moet juist klein zijn. Een paar uurtjes helpen. Gezellig tussen de andere leden staan. Mensen leren kennen.
En ondertussen iets betekenen voor de club.
Vrijwilligerswerk achter de bar is uiteindelijk net zo goed verenigen.
Investeren in voetbal
Ook op voetbalgebied willen we ondertussen stappen blijven zetten.
Zo hebben we inmiddels een Veo-camera aangeschaft, waarmee wedstrijden en trainingen opgenomen en geanalyseerd kunnen worden.
Daarmee krijgen trainers en spelers binnen onze selectieteams, van jeugd tot senioren, weer een extra mogelijkheid om zichzelf verder te ontwikkelen.
Niet omdat een camera ineens bepaalt hoe er gevoetbald moet worden.
Maar wel als mooi extra hulpmiddel voor onze trainers en spelers.
Een droom van Arie die we verder willen brengen
Daarnaast kijken we ook naar andere manieren waarop Duindorp SV iets kan betekenen.
We zijn druk bezig met de verdere ontwikkeling van ons eigen Walking Football-project.
Dat vind ik persoonlijk extra mooi, omdat het ook een wens, eigenlijk gewoon een kleine droom, van mijn voorganger Arie Verbaan was om Walking Football echt een vaste plek binnen Duindorp SV te geven.
En wat mij betreft gaat dat project over veel meer dan alleen een balletje trappen.
We willen juist iets maatschappelijks neerzetten.Een plek waar ouderen uit Duindorp en de omgeving samen kunnen komen.
Bewegen. Elkaar ontmoeten. Samen lachen. En weer onderdeel zijn van een groep.
Eerst een potje voetballen. Daarna samen een bak koffie drinken. Een beetje ouwehoeren. En als het aan ons ligt af en toe gewoon lekker een visje bakken.
Het klinkt allemaal misschien heel eenvoudig. Maar juist dát is verenigen.
Mensen een reden geven om de deur uit te gaan. Zorgen dat iemand ergens wordt verwacht. Bekenden ontmoeten. Nieuwe mensen leren kennen.
En je onderdeel voelen van iets.
Als we Walking Football op die manier een vaste plek binnen Duindorp SV kunnen geven, dan voegen we niet alleen iets toe aan onze voetbalvereniging.
Dan voegen we ook echt iets toe aan onze wijk.
En dan nog iets waar ik oprecht enorm enthousiast over ben.
We hebben een mooie samenwerking kunnen realiseren met Jonger Oranje.
Op 24 december 2026 organiseren zij een officiële Jonger Oranje Talentendag bij Duindorp SV. Gewoon op ons eigen Houtrust.
Een dag waarop jonge voetballers de kans krijgen zichzelf te laten zien, zich te meten met andere talenten en vooral een fantastische voetbalervaring mee te maken.
Ik vind het prachtig dat zo'n organisatie onze vereniging en ons complex heeft gekozen voor zo'n evenement.
Het laat ook zien dat Duindorp SV steeds zichtbaarder wordt.
Dat er dingen gebeuren. Dat er kansen ontstaan.
En voor onze eigen jeugd is het natuurlijk helemaal mooi dat zoiets letterlijk op hun eigen sportpark plaatsvindt.
Ik hoop dan ook dat we er met elkaar een fantastische dag van maken.
Veel jeugd op de velden. Ouders langs de lijn. Een gezellige kantine. Veel vrijwilligers.
En hopelijk een hele hoop jonge voetballers die aan het einde van de dag met een grote glimlach naar huis gaan.
Kerstavond op Houtrust begint dit jaar dus nét even anders dan normaal.
En als we het over verenigen hebben, dan mogen we ook de mensen rondom ons sportpark niet vergeten.
We zitten midden in een druk bewoonde omgeving. En laten we eerlijk zijn:
wij kunnen best luid zijn.
Soms héél luid. 😉
Er wordt geroepen, gejuicht, gezongen en geleefd.
Dat hoort bij een voetbalvereniging.
Maar luid en fanatiek betekent niet dat wij verkeerde buren zijn.
Juist daarom ga ik de komende periode ook blijven investeren in contact met onze omgeving.
Kennismaken. Mensen uitnodigen.
En vooral laten zien wie wij echt zijn.
Een warme, gezellige en gastvrije vereniging waar honderden mensen iedere week met ontzettend veel plezier samenkomen.
Daar wil ik trots op zijn
En uiteindelijk komt alles voor mij weer terug bij diezelfde twee woorden.
ONZE TROTS.
Aan het einde van dit seizoen wil ik natuurlijk trots kunnen zijn op de prestaties van onze teams.
Maar ik wil net zo trots zijn op wat er naast het veld gebeurt.
Trots op onze supporters die hun ploeg fanatiek maar positief ondersteunen.
Trots op die vader of moeder die een team helpt.
Trots op Levi, Bentley en Gio wanneer zij straks hun eerste wedstrijden staan te fluiten.
Trots op de senior die op zaterdagochtend even een jeugdwedstrijd pakt.
Trots op degene die vroeg de kantine opent zodat de eerste koffie klaarstaat.
Trots op onze barvrijwilligers.
Trots op de mensen die ervoor zorgen dat onze kleedkamers weer netjes zijn.
Trots op onze onderhoudsmensen.
Trots op de mensen die het materiaal verzorgen.
Trots op trainers die na een hele werkdag weer op het veld staan om onze spelers beter te maken.
Trots op iedereen die een activiteit mogelijk maakt.
En natuurlijk trots op iedereen die straks dat veld opstapt in ons blauw-wit.
Dus voor iedereen die vandaag of de komende weken aan zijn of haar competitie begint:
Hoofd omhoog. Borst vooruit.
Speel met strijd.
Laat dat rauwe randje zien.
Help elkaar.
Blijf staan wanneer het tegenzit. Vier samen wanneer het goed gaat.
Wees fanatiek. Maar blijf sportief.
Win samen. Verlies samen.
En voordat je in een opwelling iets doet waar je later spijt van krijgt:
Denk nog één keer na.
Respecteer.
En bedenk dat we morgen allemaal weer samen door dezelfde deur moeten.
Maak ons trots.
Maak onze supporters trots.
Maar vooral: maak jezelf trots.
Vier je mooie momenten samen. Deel je mindere momenten samen.
Blijf een team. Blijf een vereniging.
Blijf een club.
Ik wens al onze jeugdteams, seniorenteams, selectieteams, trainers, staf, leiders, vrijwilligers, ouders en supporters ontzettend veel succes én vooral heel veel plezier dit seizoen.
Er zullen uitdagingen komen.
Er zullen teleurstellingen komen.
Maar er gaan vooral veel momenten komen die we samen nooit meer vergeten.
Laten we die momenten met elkaar maken.
Op een mooi seizoen.
Op Duindorp SV.
Op Onze Trots!
Sportieve groet,
Danny Goldenbelt
Voorzitter Duindorp SV
